بقایی؛ جایی که موشک‌ها به امید کودکان سرطانی رسیدند
در حالی که فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، حملات خود به ایران را در چارچوب مقابله با آنچه «تهدیدات دریایی» و حفظ آزادی کشتیرانی عنوان کرده، توجیه می‌کند، گزارش‌ها از اصابت موشک به اطراف بیمارستان تخصصی شهید بقایی اهواز و آغاز تخلیه موقت بیماران این مرکز حکایت دارد؛ بیمارستانی که بخش مهمی از خدمات آن به بیماران سرطانی و کودکان مبتلا به سرطان اختصاص دارد.
تصاویر و گزارش‌های منتشرشده از این حادثه، خانواده‌هایی را نشان می‌دهد که در بحبوحه حملات، برای نجات فرزندان بیمار خود به خیابان‌های اطراف بیمارستان آمده‌اند؛ کودکانی که به جای آرامش بخش درمان و ادامه روند شیمی‌درمانی، ناگهان با صدای انفجار و هراس ناشی از حمله نظامی مواجه شدند.
اینجا اما یک پرسش جدی مطرح است؛ اگر ادعای سنتکام، مقابله با تهدیدات دریایی است، حمله‌ای که پیامد آن به اطراف یک مرکز درمانی تخصصی در اهواز و وحشت کودکان سرطانی منجر می‌شود، با چه منطقی در چارچوب «تهدیدات دریایی» توجیه‌پذیر است؟ بیمارستان بقایی در قلب اهواز و در عمق خاک ایران قرار دارد و همین واقعیت، ادعاهای مطرح‌شده درباره اهداف حملات آمریکا را با پرسش‌های جدی درباره تناسب و ضرورت عملیات مواجه می‌کند.
از سوی دیگر، نقش کشورهای منطقه‌ای که خاک خود را در اختیار نیروها و زیرساخت‌های نظامی آمریکا قرار داده‌اند، نمی‌تواند از این معادله حذف شود. کویت، به‌عنوان یکی از بسترهای حضور و فعالیت نظامی آمریکا در منطقه، باید پاسخ دهد که آیا میزبانی از زیرساخت‌های نظامی متجاوزان، صرفاً یک همکاری نظامی است یا در عمل به معنای فراهم کردن امکان حمله به مردم و مراکز غیرنظامی ایران خواهد بود؟
این حادثه، در کنار خاطره تلخ حمله به مدرسه‌ای در میناب، یک تصویر روشن از نتیجه جنگ‌افروزی آمریکا در منطقه ارائه می‌کند؛ قربانیان، نه در اتاق‌های فرماندهی نظامی، بلکه در میان کودکان، خانواده‌ها و غیرنظامیانی قرار دارند که تنها به دنبال ادامه زندگی و درمان هستند.
آمریکا اگر مدعی دفاع از حقوق بشر است، باید توضیح دهد چگونه کودکانی که با سرطان می‌جنگند، در فهرست پیامدهای حملات نظامی این کشور قرار گرفته‌اند. کودک‌کشی، چه در مدرسه میناب و چه در حوالی بیمارستان کودکان سرطانی بقایی، پیش از آنکه یک خطای نظامی باشد، نشانه‌ای از بی‌اعتنایی به ابتدایی‌ترین اصول انسانی است.اکنون دستگاه دیپلماسی و رسانه‌ای کشور باید با مستندسازی دقیق این حادثه، نقش آمریکا و بسترهای منطقه‌ای حملات را برای افکار عمومی جهان تبیین کند؛ چراکه حمله به بیمارستان، تنها حمله به یک ساختمان نیست؛ حمله به امید صدها کودک بیماری است که از نقاط مختلف ایران برای درمان به اهواز آمده‌اند.
About The Author
